In de Vitrines onder de collegezalen vier en vijf is tot 18 december de tentoonstelling Quarantaine van Suzanne de Graaf te zien.
De Graaf (1970) voltooide haar opleiding aan de Rietveld Academie bij de afdeling Sculptuur. Ze maakt objecten met textiel, leer, zand en gevonden objecten, bijvoorbeeld een wieldop of een verdeelkap.
In haar tentoonstelling Quarantaine toont De Graaf beelden van een soort wezens met ongrijpbare gedaantewisselingen. Ze heeft geprobeerd de acht vitrines tot één geheel om te smeden, omdat ze de acht 'eilanden van glas' ervaart als even zovele kaders die de beelden isoleren en soms beknellen.
De Graafs werk prikkelt de tastzin en is sensueel. Maar de glazen omkadering schept afstand; door isolering wordt de kwetsbare beelden een schijnbaar veilige plek geboden. Vandaar dat Suzanne de Graaf koos voor de titel Quarantaine.
Over het scheppingsproces van de beelden zegt ze: 'Ik ben begonnen met het maken van beelden van stof, in huidachtige kleuren. Door vanuit tekeningen te denken en die om te zetten in patronen, ontstaan vormen die door knippen, vullen, spannen en het aanbrengen van naden tot een beeld worden. Daarbij ben ik op zoek naar koppelingen die niet logisch zijn, maar door de vorm en manier van samenbrengen wel vanzelfsprekend lijken.
'Na mijn "naakte beelden" ben ik voor mijn latere beelden kleding gaan gebruiken. Door kledingstukken te vervormen, versmelten ze met de huid in plaats van als tweede laag te fungeren.
In mijn werk is altijd al sprake geweest van gedaantewisselingen: de overgang van mens naar 'wezen' en andersom,
zoals in de mythe van Leda en de zwaan. In werken waarin ik de zeemeermin als ongrijpbaar wezen heb onderzocht,
blijft onduidelijk of zij wel of niet echt bestaat. Die ongrijpbaarheid is voor mijn werk een belangrijke bron.
Ik laat het letterlijke verhaal van de mythe los om tot mijn eigen beeldtaal te komen, waarin transformatie,
verleiding en gemoedstanden het thema vormen.'