Nu te zien: Aanwinsten AMC-collectie 2018

Vanaf 5 februari is in de AMC Brummelkamp Galerie een selectie van de nieuwste aanwinsten van de AMC-kunstcollectie te zien. Onder de aankopen bevinden zich onder meer twee werken van Evelyn Taocheng Wang, kersverse winnaar van de Dolf Henkesprijs 2019. Deze prijs, een geldbedrag van € 12.000,-, wordt tweejaarlijks toegekend aan een beeldbepalende Rotterdamse kunstenaar en uitgereikt tijdens Art Rotterdam.

De AMC-kunstcollectie biedt een goed overzicht van de naoorlogse Nederlandse kunst, waarvan de basis is gelegd ten tijde van de bouw van het AMC, rond 1979, met behulp van de 1%-regeling, schenkingen, bruiklenen en met weloverwogen aankopen.

Met steun van de AMC Kunststichting wordt de kunstcollectie van het AMC elk jaar omvangrijker. Inmiddels omvat de verzameling ruim 6000 schilderijen, beelden, foto’s, video’s, werken op papier en opdrachten op locatie. Het merendeel wordt getoond in de openbare ruimten van het immense gebouw, zodat patiënten, medewerkers, studenten en bezoekers ervan kunnen genieten.

De tekening van Rory Pilgrim (Bristol, 1988) is een voorstudie van zijn film Software Garden, waarin hij mensen met een verschillende achtergrond samenbrengt om nieuwe ideeën en vormen van zorg te ontwikkelen. De muziek voor de film componeerde hij met singer-songwriter Robyn Haddon, dichter en pleitbezorger voor rechten van mensen met een beperking.

De twee tekeningen van Evelyn Taocheng Wang (Chengdue, 1981) behandelen thema’s zoals identiteit, gender en culturele stigma’s. Wat betekent het om Chinees, of juist Nederlander te zijn? Man, vrouw, transgender? Wang benadert deze vragen vanuit autobiografische verhalen en fantasieën.

Dieuwke Spaans is geen onbekende in de AMC-collectie. Zij verrast met een goudkleurig keramisch werk, dat ontstond na een werkperiode bij het EKWC (Europees Keramisch Werkcentrum).

Als geen ander kan Misha de Ridder met zijn foto’s beelden zo treffen dat het schilderijen lijken, zoals zijn foto van een nisje in de Oude Kerk in Amsterdam.

Sujata Majumbar (Londen, 1979) gebruikt fotografie om haar onderwerpen zo vlak mogelijk weer te geven. Door weinig diepte te gebruiken weet ze de spanning tussen de verschillende materialen en ondergronden die ze voor haar lens krijgt goed zichtbaar te maken. Haar manier van fotograferen vloeit voort uit haar liefde voor de wetenschap.

Lon Robbé’s piëzografie is één van de vier werken uit de serie Undertow, waarin zij met panoramische beelden een dystopische wereld suggereert, onderliggend aan de werkelijkheid waarin wij leven.

Eddo Hartmann kreeg als een van de weinige westerse fotografen toestemming om in Noord-Korea te fotograferen. Daar legde hij de artificiële architectuur van Pyongyang vast.

De drie foto’s’ van Annaleen Louwes zijn gemaakt tijdens haar residency in de psychiatrische kliniek King's County Hospital Center in Brooklyn. Louwes is geboeid door hoe de mens onder allerlei omstandigheden overleeft en hoe zijn lichaamstaal dit in meer of mindere mate toont.

Kim Boske stelt haar werk samen door in de computer verschillende momenten van hetzelfde beeld vast te leggen. Op deze manier wordt tijd niet alleen een middel om het beeld te creëren, maar ook onderwerp van haar onderzoek.

Ronald Versloot onderzoekt in de schilderkunst Figur - Grund Problem een klassiek thema. Hoe verhoudt de (menselijke) figuur zich tot de achtergrond en hoe breng je die twee tot een eenheid? Versloot gebruikt hiervoor diverse technieken, zoals schilderen en linoleumsnede.