26 aug 2019 | Verhaal

“We zijn het visitekaartje van Amsterdam UMC”

“Kijk uit voor je hoofd, meid”, waarschuwt Jan Roeg een passagier bij het instappen van de pendelbus. Roeg, aan zijn tongval te horen een rasechte Amsterdammer, is een van de vijf chauffeurs van de gratis shuttleservice die tussen het AMC en stationsplein Holendrecht rijdt.

Drie dagen per week is hij voor dag en dauw present, om mensen die moeite hebben met lopen veilig en snel naar afspraak in het ziekenhuis te krijgen – en weer terug. En dat alles gaat gepaard met een grap en een brede glimlach. “Je bent toch het visitekaartje van Amsterdam UMC”, zegt hij trots.

“Noem mij nou maar Jan”, begint de 66-jarige Roeg het gesprek, “want zo kent iedereen me hier.” Vooruit dan. Jan werkt sinds tweeëneenhalve maand als chauffeur voor de firma Jeeves, die namens het AMC de gratis shuttledienst verzorgt. Een prachtbaan, vindt hij, waar hij maar al te graag vroeg zijn bed voor uitkomt. “Ik ben ontzettend blij met dit werk. Het biedt me afleiding en het is goed voor mijn sociale contacten.”

Oude bekende

Met die contacten zit het wel snor. Jan heeft zijn bus nog niet geparkeerd of er staat al een mevrouw te wachten die naar de metro moet. Hij begroet haar alsof ze oude bekende is. “Er is maar een woord voor deze service”, zegt ze. “Top!” Net als Jan weg wil rijden, komt er nog iemand aan die mee wil. Jan stopt voor hem. Het is meneer Reding, die in de Bijlmer woont.

“Ik kom regelmatig in het AMC”, vertelt hij. “Sinds die overdekte route er niet meer is, moeten mensen omlopen. Ik heb veel last van vermoeide benen, dus dan is deze pendelbus wel fijn.” Meneer Reding kent de chauffeurs van het busje inmiddels wel. “Het zijn gezellige mensen”, vindt hij. “Altijd vriendelijk en niet vies van een babbeltje.” Jan knikt instemmend. “We zijn er voor de patiënten”, zegt hij, “dus de service moet goed zijn. Het straalt toch op het AMC af anders he.”

Klantvriendelijk

Het moet gezegd: Jan heeft klantvriendelijkheid hoog in het vaandel staan. Hartelijk verwelkomt hij jong en oud die met de bus wil, hij helpt bij het instappen, waarbij hij netjes een krukje op de grond plaatst, lacht voortdurend, wenst passagiers bij het uitstappen een fijne dag toe en informeert en passant nog hoe hun afspraak is gegaan. “Ik leef nou eenmaal met hen mee”, zegt hij bijna verontschuldigend. Ondertussen neemt hij vriendelijk de telefoon aan die regelmatig rinkelt, want de chauffeurs van het pendelbusje kunnen ook via een mobiel nummer worden opgeroepen.

“Goeiemorgen. Shuttlebus, met Jan. Hee Astrid, waar sta je nou? Bij de metro? Goed meid, ik kom je zo halen.” En inderdaad staat Astrid bij de uitgang van de metro al op Jan te wachten. Samen met vier andere vrouwen stapt ze in. “Wat een goede oplossing”, vinden de passagiers van het gratis shuttlebusje. “En dit rijdt ook veel fijner dan gewone bussen”, voegt Astrid eraan toe. “Die scheuren toch vaak als Max Verstappen.”

Andere bus

Ook een mevrouw met een rollator kan mee met de bus, al is het wel even passen en meten om de rollator een plekje te geven. “Eigenlijk moeten we een andere bus hebben”, betoogt Jan. “Deze is niet geschikt voor de mensen die we moeten vervoeren.” Hij zou het liefst een bus hebben met extra handgrepen, voldoende ruimte achterin voor rollators en kinderwagens en vooral met een lage instap. “Je wil niet weten hoe vaak mensen hun hoofd stoten”, zegt hij verontwaardigd. “Sommigen gaan zelfs eerst op de grond zitten om eruit te komen. Dat kan echt niet.”

Jan hoopt dat zijn collega’s en hij dit werk nog lang kunnen blijven doen, in ieder geval tot het nieuwe entreegebied helemaal klaar is. “We vervoeren iedere week zo’n 1500 mensen, dus de shuttleservice voorziet zeer zeker in een behoefte”, meent de chauffeur. Aan zijn klanten zal het niet liggen, die zijn zonder uitzondering zeer te spreken over de service. Zoals meneer Brondsema, die de bus ‘een uitkomst’ noemt. “Nu kom ik tenminste niet meer bekaf op mijn afspraak in het ziekenhuis. Geweldig.”

Tekst: Agnes Zuiker
Foto: Elmer Bets