24 dec 2017 | Verhaal

Een familie vol verpleegkundigen

Ze maakten altijd ruzie over wie hun moeder ‘s middags wakker mocht maken als die een nachtdienst had gehad. Inmiddels werken ze zelf óók als verpleegkundige. Bij het AMC, net als hun moeder. Dochters Rachel en Eva hebben net als hun moeder Caroline de Ridder een grote passie voor hun vak. ‘Ik ben natuurlijk supertrots op m’n meiden,’ zegt Caroline.

Het is letterlijk een familie vol verpleegkundigen, de familie van hoofdverpleegkundige Intensive Care Caroline de Ridder. Haar dochters Rachel en Eva werken bij het AMC en ook Carolines derde dochter Jasmijn werkt als verpleegkundige in het Zaans Medisch Centrum. Rachel is zelf weer getrouwd met een verpleegkundige. En om het helemaal een AMC-feest te maken; er werken nóg twee familieleden, zij het niet in een zorgfunctie.

‘Je hebt bij verpleegkunde toch altijd zo’n beeld van mensen-wassen en de hele dag buffelen,’ zegt oudste dochter Rachel. ‘Dat ging ik dus nooit doen had ik als kind al besloten. Ook al zag ik wel hoeveel plezier mijn moeder in haar werk had.’ Rachel begon aan een opleiding communicatie, maar al snel miste ze iets; het werken met mensen. ‘Ik wilde wat betekenen in de wereld. En toen zei m’n moeder: probeer het toch gewoon, ga die opleiding HBO-V doen, en zie of het wat voor je is. Het was véél leuker dan ik dacht.’

Moeder Caroline werkt al vierendertig jaar als verpleegkundige. De afgelopen 7 jaar werkt ze in het AMC, inmiddels als hoofdverpleegkundige bij de intensive care. ‘Verpleegkunde omvat alle facetten van het leven. Je hebt te maken met leven en dood, met emoties, blijdschap, zorgen, ziekte. Je kunt echt wat betekenen.’ ‘En er is zoveel meer,’ vult dochter Eva aan: ‘contact met artsen, samenwerken, planningen maken, leiderschap.’

In tegenstelling tot haar zus wilde Eva wel altijd al in de zorg werken. ‘Maar niet in hetzelfde ziekenhuis als m’n moeder,’ lacht ze. Het kan verkeren. ‘Ik was de eerste hoor!’, roept ze uit. ‘Ik ging als eerste bij het AMC solliciteren. Dat vond ik nog best zwaar – in de sollicitatie werd veel nadruk gelegd op je functioneren, op negatieve scenario’s. Best heftig. Ik dacht ‘dit is niet makkelijk, maar ik ga ’t gewoon doen’. Het is academisch en groot, dit moet ik proberen.’

Eva wil haar moeder achterna. ‘Het verschil dat zij maakt in haar leidinggevende functie; dat wil ik ook. Ze heeft zo’n hart voor de zaak én voor de patiënten en dat kan ze overbrengen.’
De meiden kijken elkaar aan en moeten hard lachen. ‘Thuis is ze zó anders,’ grappen ze. ‘Ze kan soms nog geen gewoon whatsappje versturen, maar hier is ze zo professioneel.’

Natuurlijk wordt er thuis heel wat afgekletst over het werk en over het AMC. ‘We kunnen elkaar steunen, herkennen elkaars verhalen. En we geven elkaar advies, we weten tenslotte wat het betekent om te werken in het AMC.’

En wat dat dan is? Het AMC staat voor ambitie, ingewikkelde logistiek, mogelijkheden, aanpoten, groei, motivatie, complexe patiëntenzorg, kansen maar ook politiek, veel zien, veel leren, veel beleven. 

Moeder Caroline kijkt nog eens trots naar haar meiden. En dan moeten ze weer aan de bak.

Ook enthousiast geworden over het AMC? Bekijk onze vacatures op https://werkenbijamc.nl/