Misofonie

Mensen met misofonie ervaren gevoelens van irritatie, walging en/of woede bij het horen van geluiden die op zich onschuldig zijn. Deze geluiden zijn meestal door mensen geproduceerde geluiden, zoals smak- en slikgeluiden.

Mensen met misofonie hebben zoveel last van de heftige emoties die worden opgeroepen door deze geluiden, dat ze die zoveel mogelijk gaan vermijden. De heftigheid van de emoties kan tot gevolg hebben dat ze zich steeds meer gaan isoleren en sociaal gaan disfunctioneren. Daarnaast ervaren sommige mensen met misofonie ook irritatie bij het zien van wiebelende benen of frummelende handen. Dit heet misokinesie [1,2].

Omvang misofonie

Over misofonie is nauwelijks medische literatuur. Er is dus nog weinig over bekend. Zo weten we bijvoorbeeld niet hoe vaak het voorkomt, een ruwe schatting is dat ca. 5-7% van de bevolking er last van heeft, maar ongeveer 0,5% ook daadwerkelijk de ziekte misofonie heeft. Uit een internet-onderzoek onder bijna 500 Amerikaanse studenten, bleek ongeveer 20% last te hebben van significante misofonie-klachten [3].

Oorzaak misofonie

Alhoewel sommige mensen met misofonie ook last hebben van tinnitus (oorsuizen) of hyperacusis (overgevoeligheid), is er over het algemeen niets mis met hun gehoor. De verklaring voor wat er in het brein van misofoniepatiënten gebeurt, zal dus dieper in het brein moeten liggen. In recent hersenonderzoek in het AMC is met behulp van electro-encefalografie (EEG) gekeken hoe in het brein de automatische geluidsfiltering verloopt. Bij misofonie-patiënten lijkt deze automatische filtering minder goed te verlopen in vergelijking tot mensen zonder misofonie [4]. Dit zou mogelijk kunnen leiden tot de overprikkeling en heftige emoties. Vervolgonderzoek met andere beeldvormende technieken zoals functionele MRI (fMRI) zal hier verder naar kijken.

Wanneer is misofonie een ziekte?

Het cluster van symptomen van misofonie – menselijke geluiden die woede/walging oproepen - is niet te verklaren vanuit een andere psychiatrische aandoening, zoals posttraumatische stress-stoornis, fobie of dwangstoornis. Verder zijn de klachten bij veel mensen met misofonie dermate heftig, dat ze een grote negatieve invloed hebben op het werk-, sociale en privéleven. Daarom kun je spreken van een aparte ziekte.

Wil je meer weten over misofonie? Kijk dan ook eens deze filmpjes:

Behandeling

In het AMC hebben we een misofoniebehandeling ontwikkeld die bestaat uit technieken uit de cognitieve gedragstherapie en psychomotore therapie. Meer dan driehonderd patiënten hebben deze behandeling gevolgd met bemoedigend resultaat. Het is een groepsbehandeling, acht deelnemers, acht halve dagen verspreid over drie maanden. Tijdens de dag zijn er twee onderdelen van negentig minuten:

  1. Bewerken van het geluid zelf en de associaties die met het geluid zijn gemaakt. Dit resulteert in een filmpje wat ingezet wordt om nieuwe associaties met het geluid te maken (counterconditioneren)
  2. Leren van vaardigheden: ontspanningstraining en aandachtstraining
    Dagelijks oefenen is een must. Het is een doe-gerichte aanpak, hoe meer geoefend wordt, hoe sterker de verbetering.

Uw huisarts kan u direct doorverwijzen voor een intake gesprek. Afstand hoeft geen belemmering te zijn aangezien wij ook mogelijkheden bieden voor een e-consult. Behandeling is wel in het AMC.

Contact

Psychiatrie
Academisch Psychiatrisch Centrum
Meibergdreef 5
1105 AZ Amsterdam
secretariaat.psychiatrie@amc.nl

Damiaan Denys
Damiaan Denys

Onderzoek misofonie

In 2005 meldde een patiënt zich op het spreekuur van Damiaan Denys. Zij was geobsedeerd met niezen. Ze gaf aan dat ze agressief werd als mensen om haar heen gingen niezen. Op dat moment werd er geen diagnose gesteld, omdat er geen passende omschrijving van deze aandoening bestond.

In 2008 zag Damiaan Denys weer een patiënt die aangaf extreme last te hebben van de ademhaling van haar partner. Dit was nieuw en ook ditmaal niet in het DSM-handboek omschreven. Na onderzoek op internet bleek dat er veel mensen problemen hebben met verschillende geluiden en dat er ook al een naam voor was, misofonie. Misofonie is afgeleid uit de termen miso, wat staat voor haat, en fonie, wat gelijk is aan geluid, met andere woorden, haat voor geluid. 

De aandoening was als ziekte nog niet omschreven en samen met Arjan Schröder is Damiaan Denys een onderzoek gestart en hebben zij misofonie als stoornis gedefinieerd.

Referenties

  1. Schröder, A., Vulink, N., & Denys, D. (2013). Misophonia : Diagnostic Criteria for a New Psychiatric Disorder. PloS One, 8(1). doi:10.1371/ journal.pone.0054706
  2. Schröder, A., Vulink, N., & Denys, D. (2013). Misophonia : Diagnostic Criteria for a New Psychiatric Disorder. PloS One, 8(1). doi:10.1371/ journal.pone.0054706
  3. Wu, M. S., Lewin, A. B., Murphy, T. K., & Storch, E. a. (2014). Misophonia: Incidence, Phenomenology, and Clinical Correlates in an Undergraduate Student Sample. Journal of Clinical Psychology, 00(00), 1–14. doi:10.1002/jclp.22098
  4. Schröder, A., Diepen, R. Van, Mazaheri, A., Petropoulos-petalas, D., Soto de Amesti, V., Vulink, N., & Denys, D. (2014). Diminished N1 auditory evoked potentials to oddball stimuli in misophonia patients. Frontiers in Behavioral Neuroscience, 8(April), 1–6. doi:10.3389/fnbeh.2014.00123